Bu kitabı "askerler" dediğimiz gençler yazdı aslında. "Ahmet" olmasaydı, düşünmeye başlamayacaktım. Benzeri bir çalışmayı ("Licensed to Kill") İsrail ordusu askerleriyle yapan sevgili dostum James Ron yüreklendirmeseydi, "Ahmet"in söyleşisi Mehmedin Kitabı'na dönüşmeyecekti. Ahmet'le karşılaştığımız günden bu kitabın elinize ulaşmasına kadar geçen her anında Ertuğrul (Kürkçü) yanımda olmasaydı bu çalışma olmazdı. John D. and Catherine T. MacArthur Foundation "Küresel Güvenlik ve Sürdürülebilirlik Programı Araştırma ve Yazma Girişimi"nin sağladığı destek olmasaydı bütün bir yıl boyunca başka her şeyi bir yana bırakıp bu çalışmayı gerçekleştiremezdim. Eşim Tayfun bildiği, okuduğu, gördüğü her şeyi bana aktardı, dahası durmaksızın araştırdı. Kızım Çiğdem annesiyle her zamankinden daha az birlikte olmaya katlanmakla kalmadı, bant çözmekten başlayarak elinden gelen her türlü katkıyı yaptı. Yüzlerce saat süren konuşma kayıtlarını çözen Hacer (Yıldırım) ve Erol (Önderoğlu) 42 genci benden sonra en çok anlayanlar oldular. Mehmet (Taş), artık bir kitapta adının geçeceğinin övüncüyle gazete haberlerini dosyaladı, beni uzak kasabalara ulaştırdı. Türkiye'nin dört bir yanındaki meslektaşlarım, arkadaşlarım, arkadaşlarımın arkadaşları ve kız kardeşim Latife (Özgörgülü) 42 gence ulaşmamı sağladılar. Son yıllarda sokaklarda hep beraber olduğum, yaşadığımız ülkede bizi kahreden, tasalandıran ya da sevindiren her durumda önce birbirimizi aradığımız kadın arkadaşlarım bana bir yıl boyunca katlandılar. Sonraki sayfalarda konuşmalarını okuyacağınız 42 sade, saf, sıradan genç adam suskunluğa son vererek başlarından geçenlerin muhasebesini sizlerle paylaşma cesaretini gösterdiler ve bu kitabı yarattılar...

İyi ki hepsi vardılar, çok teşekkür ediyorum.

26 Ocak 1999, İstanbul